Finansowe problemy firmy wywołuje często po prostu brak popytu na wytwarzane przez nią dobra lub usługi. Paradoksalnie jednak firma może zostać doprowadzona do upadłości w momencie swojego największego rozwoju. Jest to efektem braku planowania finansowego. Przykładowo firma dostaje mnóstwo zamówień, ale wpłaty przychodzą dopiero po realizacji zamówienia lub co gorsza są odraczane. W takiej sytuacji przedsiębiorstwu zaczyna brakować funduszy na produkcję produktu, który nagle zyskał na popularności. Firma nie może sfinansować potrzebnych materiałów, konserwacji maszyn ani wypłacić pracownikom należności za nadgodziny. Zaczyna szukać oszczędności a to zwykle wiąże się z obniżeniem jakości produktu. W efekcie zmniejsza się liczba odbiorców, a prestiż firmy maleje. Planowanie finansowe ma na celu właściwe rozporządzenie środkami pieniężnymi tak, aby firma mogła się rozwijać omijając istotne problemy. Najważniejsze jest planowanie długofalowe, ponieważ bierze pod uwagę całokształt potrzeb przedsiębiorstwa. W planowaniu finansowym należy wziąć pod uwagę wiele czynników takich jak inwestycje w nowe aktywa, stopień dźwigni finansowej, politykę dywidendy, a także wielkość kapitału obrotowego oraz stopień płynności kapitału. Plan finansowy jest zestawieniem działań, które należy wykonać, aby osiągnąć określony cel finansowy. Planowanie w długim okresie czasu oznacza, że bierzemy pod uwagę okres od dwóch do pięciu kolejnych lat. Jest to tzw. horyzont planowania, który musimy na wstępie określić. Drugą ważną kwestią jest połączenie wszystkich odrębnych projektów, aby uzyskać całościowy obraz potrzeb inwestycyjnych. Nie zawsze jest to konieczne, ale na pewno pomocne, aby powstały trzy plany finansowe. Plan pesymistyczny zakłada wystąpienie najgorszych problemów. Plan optymistyczny stanowi najlepsze perspektywy dla firmy, a plan normalny to najbardziej prawdopodobne założenia.